Droog en skaamteloos soos ‘n woestyn
Het ek geraamteloos verdwyn
Agter jou albaster oë.

Ek kan sien
Hoe die holte en die oorloop
Van ‘n leeftyd se hoop en verlang
Jou skielik vang.

En so raak ek verlore
Tussen die miriade woorde
Wat jy nie verby
Jou lippe kan kry.