Jy laat my dink aan fynbos en heuning
Ek voel jou rustigheid in my spiere se spanning

In die spasies tussen my kinderdae
En die masker wat ek deesdae dra
Skenk jy vir my ‘n kussing

Daars ‘n sagte plek in die holte van jou nek
Waar my trane versamel en verdamp

Jou woorde weef self-vertroue deur my vlegsel
Terwyl jou oë my leegheid blou inkleur en met vere voltooi

Jy neem die haat wat aan my ligaam klou
Saggies tussen jou vingers
En laat dit vry

Jou asem, koel teen my klam vel, verlam my
My vuiste ontvou teen jou bors en ondek jou hart se ritme

Uitgeput teen jou skouer
En opgekrul soos ‘n baba
Draai jy my in drome toe

En in die holte van jou hand
Lê daar ‘n klip